gedichten 2017 | gedichten 2016 | gedichten 2015 | gedichten 2014 | gedichten 2013 | gedichten 2012 | gedichten 2011 | gedichten 2010 | gedichten 2009 | gedichten 2008
december 2007

Stilleven
 
In de ribfluwelen schaduw onder het rokerige,
Strogele licht op de hanenbalken wachten ze daar:
Groen en slank, argeloos met lange halzen,
Volgelopen, met een schimmellaagje en
Een verschaalde lucht van opgeschoten jeugd
Die transistors knutselde en Sartre had ontdekt.
 
Leve de bierblazen en pisbuizen van toen.


november 2007

Tegen etenstijd

Haar mond was vuurrood doorgestreept
In een kras, haar borsten als kreukelzakjes

Hakend naar een vrolijke farce van liefde.
Haar haren piekend uit protest in de wind.

Achter haar ontwikkeling aan sloffend
Hijgt een leeftijdloze gratie in haar nek.

Ze krijgt krampachtig vat op de wandelstok
Die haar leidt naar haar aanleunwoning.

(Tegenwoordig moet ze alles opschrijven.)


oktober 2007

Rode huiswijn aangezuurd met net zo gedateerde
Nichtenpop: ik worstel als een middelbare Trojaan
Met de clichés, klassieke goden, schimmen, de
Loop der dingen, ouderdom, dood en (nu het nog kan)
Het Leven zelf

                        En tegelijkertijd met een gedicht

Tegen het armetierige heden dat als een hercynisch
Hert wegstuift; zelfs al is er nog één rechtvaardige,
Hier en nu, dan wordt hem niettemin als een lichtvoetige
Woudloper de nek omgedraaid, de oven gestookt en komt
Hij als een Daniël - na de komedie met de leeuwen van

                        Delos - vrij. De dieren zijn verlicht!


september 2007 In afwachting van de hondsdagen                     Voor C.O. Jellema
 
Geluk is een eenzame zomernacht
De blues van Dylan en zeven jaar
Oude Havanna rum van gekrookt
Suikerriet, waarin God smelt als ijs
 
(Denkbeeldig de boer van erwtensoep
Die ik lepelde in een café in de kop van
Groningen met een dichter die alweer
Vier jaar geleden stierf aan longkanker)
augustus 2007

Naakte mannenvoeten in slippers!
Zelfs de maan begrijpt niet waarom.

(Van schrik duikt ze weg achter een
Verbandgaasje alsof ze zich schaamt
En lijdt aan een schrikkelijke likdoorn.
Ik moet me ook niet achter de maan
En haar eeuwigheid verschuilen. Hoe
Komt het dat mannenvoeten mij zo ont-
Roeren? Omdat mijn vader niet een, maar
Twee horrelvoeten had, volgens mij even
Biseksueel, maar lang niet zo knap was als
Een Lord Byron? Omdat zijn grote teen
En de rest nogal rare uitlopers waren van
Een bleek kussentje met wat zwarte haren
Her en der erop, dat overdag in een zwarte
Hoge, altijd vers gepoetste veterschoen was
Geperst? Omdat hij al mijn held was nog
Voor ik weet had van de beroemde Lord?
Omdat hij al evenzeer als man van het Woord
Zo gehandicapt mocht zijn als hij maar wilde?
Ach, die twee varkenspootjes van mijn vader,
Zo argeloos, onschuldig naar elkaar toe gebogen
In een hoefijzervorm die absoluut geluk bracht.

En dan heb ik het nog niet eens over de voeten
Van mijn moeder gehad! Met al hun bruine
Levervlekjes. Al hun over elkaar heen buitelende
Tenen. Al hun kalk. Al hun vermoeide kilometers.)

O, naakte vrouwenvoeten in slippers. Here I come.


juli 2007

Kleine Odyssee

Nee, dan nu maar eens alles omgekeerd.
Ninevé en ik zijn al te vaak afgevoerd.

De alcoholist die om halfdrie Albert Heijn
Uitzwaaide leek er net zo over te denken:

'Goeie reclame gemaakt, jochie!' riep hij
Naar mijn vaders prekenkoffertje waarmee

Ik in het Ambassadehotel had getolkt.
'Ja, jij begint net,' lachte de yuppenneger

Naast mij in het tramhokje.
In het groene hart

Huppelden de pasgeboren dieren: lammetjes,
Kalfjes en veulens. Twee haasjes, heel parmant,

Kondigden de vrachtwagen aan waarop in koeien-
Letters in krijtwit stond geschreven: NORMAAL.

Sela. Van je hela hola. Met een grijns liet ik de man
Met de pet een gat slaan in mijn visitekaartje.


juni 2007 Modern exempel

Ik zie een oude man in pak wankelend op zijn stok
De straat oversteken. Ik bid: 'Heer, help deze oude man.'
Kan oude man gedachten lezen? Hij spreekt mij aan:
'Mag ik u iets vragen, jongedame? Twee dingen,' begint

Hij in de geest van oud-premier Den Uyl. Of ik maar
€ 40,- wilde ophoesten voor een taxi naar huis, Nijmegen,
Want daar kon hij toch moeilijk naartoe lopen, nietwaar?
En - zijn stem kreeg een harde klank - of ik hem mijn bank-

Giro wilde geven met mijn naam en adres, dan zou hij me
Vanavond nog terugbetalen. Hij keek me verwachtingsvol
En geringschattend aan: ik had toch zo'n medelijden?
Nou, daar mocht ik dan diep voor in de buidel tasten.

Moenen redden met medeleven alleen is te goedkoop. Maar
Ineens zag ik hem in kostbare herinnering overal in de stad
Rondscharrelen en rustig formuleerde ik toen mijn besluit:
'Sorry, mijnheer, maar daar kan ik echt niet aan beginnen.'

In gedachten al bij het volgende slachtoffer reageerde hij
Sportief: 'Dan houdt het op.' Maar ik was danig geschokt:
Zielig én slecht. Een geheel nieuwe categorie zondaren!
Daar kan Christus' kruis nooit voor bedoeld zijn geweest.

 

mei 2007

Paestum

Wedijverend met de eeuwenoude tempels
Uit de vakantiefoldergenieke werkelijkheid
Liet een landarbeider met een gebronsde
Ontblote tors zich breeduit en uitgebreid

Bewonderen, losjes leunend op zijn hak,
Zich verwonderend over het toeristenbestaan.
Ik keek naar zijn lichtjes hellende tieten en
Puilende buik en dacht: verbeeld je maar niks,

Antinoös, jouw tempel dient gerestaureerd,
Maar zal eerlang tot stof vergaan. Versteen,
Beste man, versteen in deze fraaie pose.
Doe iets en laat je ombouwen tot museum.